To enlarge:
right click on image --> [CTRL] view image


Dophin made out of gascapsules 
25-07-2014


Instagram promotion 


Filming "Maria" 
Music video, Pene Corrida
May 2014

 


 

rogervanmeer

rogervanmeer
On the set of "Still Lovin' You"
Music video, Roger Van Meer
July 28, 2009

 

Filmvalley
Filmvalley #59 februari 2009

Bosnia
Filming for the doc "Koliko Ja Vidim"
Abandoned hotel in the area of Sarajevo
Bosnia, march 2009

Opdracht Nederlands 08-12-2010:
"Schrijf exact één A4 over jezelf"

Toen ik te horen kreeg over deze opdracht, namelijk schrijf een A4 formaat verhaal over jezelf, moest ik even achter mijn oren krabben. Bij deze verontschuldig ik mezelf, ik ben namelijk niet in staat de complexiteit van mijn menselijk bestaan hier op aarde, en het individu dat ik vertegenwoordig te beschrijven op dit relatief kleine leesvlak. Doch, omdat ik niet wil falen voor deze opdracht, zal ik wat losse feiten en anekdotes benoemen. Een willekeurige zin die mij te binnen schoot tijdens het beginnen van deze tekst was de regel. "Too weird to live, too rare to die.." afkomstig uit het boek (en de film) Fear And Loathing In Las Vegas. Een zin die ik altijd al pakkend heb gevonden omdat het iets tragisch als zowel legendarisch in zich heeft. Persoonlijk vind ik het raar als mensen over zichzelf schrijven omdat je dan (meestal onbewust) een beeld opdringt dat je wilt wat mensen van je te weten komen. Aan de andere kant, juist als je daar doorheen kijkt en tussen de regels door leest kom je meer van zo’n persoon te weten dan dat er feitelijk staat. Zo lijk ik nu iemand die veel nadenkt en bezinnend wilt overkomen terwijl ik mezelf toch beschouw als een behoorlijk oppervlakkig persoon. Volgens mij bestaat er overigens niet zoiets als diepzinnig of oppervlakkig. Enkel bewust en onbewust. Maar genoeg daarover. We gaan in gedachten terug naar het jaar 1991. De maand april om precies te zijn dat toch elk jaar maar weer in de lente plaats vind. Op de achtste dag van deze maand ergens rond de klok van 10 uur ‘s avonds werd Ryan Oomen ter wereld gehaald. Ik zeg specifiek gehaald omdat mijn moeder al 10 maanden zwanger was van mij en ze me met een keizersnede de harde realiteit in hebben geforceerd. Mijn naam Ryan is (ironisch genoeg) een samen smelting van mijn vader en moeder’s naam. Namelijk Ria (ry) en Anton (an). Ook betekend mijn naam in het Latijns (vermeen ik) klein koninkje. Mijn moeder heet De Koning met haar achternaam. Als kind was ik erg makkelijk. Ik sliep veel en huilde letterlijk nooit. Na 9 maanden liep ik al soepel rond op twee voeten zoals geëvolueerde homosapiens nu eenmaal doen. Tot zover mijn tot standkoming. Bloedgroep A, rijbewijs B, gebrek aan vitamine C, accent; een zachte G. Nu ik er aan denk heb ik geen idée van wat mijn bloedgroep nu precies is, A negatief of positief. Mij kennende zal het wel negatief zijn. Donker bruin haar, bruine ogen, schoenmaat 43 momenteel en ongeschoren. Consequent inconsequent, en ik ga mezelf niet creatief noemen. Mijn vooroordeel over mensen die zichzelf creatief noemen is dat ze alles behalve origineel zijn. Als je al geen ander woord voor creatief kan bedenken zoals fantasievol, inventief of vindingrijk heb je bij mij al je geloofwaardigheid verloren. De oorzaak van het autoriteitsprobleem waar ik zo nu en dan last van heb blijft een raadsel. Toepasselijk om hierbij te melden is dat ik ben opgegroeid met muziek van Rage Against The Machine. Echter heb ik niet echt een uitgesproken favoriet genre qua muziek. Wel ben ik al een aantal jaren fan van The Black Keys die de laatste tijd ineens opvallend populair worden. Even eens als Gogol Bordello. Van alle drie genoemde bands ben ik naar een concert geweest afgelopen jaar. Muzikaal ben ik niet, maar ik heb laatst wel een elektrische gitaar aangeschaft en krijg nu soort van les van twee vrienden van me, die beide wel bekwamen muzikanten zijn. Mijn grootste hobby die een tijdje grensde aan de rand van obsessie is film. De laatste tijd in wat mindere maten, maar nog steeds kijk ik behoorlijk wat films. Vroeger keek ik vooral in de nachtelijke uren als ik niet kon slapen en was ik lid van een blad dat ondertussen failliet is gegaan namelijk de FilmValley. Bij deze magazine kreeg je ook elke maand twee dvd’s. De reden dat ik de opleiding audio-visueel volg is dan ook omdat ik hierna op een filmacademie wil gaan studeren. De richting regie-fictie om precies te zijn waarvoor ik mij ook dit schooljaar weer ga inschrijven aan de NFTA te Amsterdam. Mijn uiteindelijke doel is om zelf een speelfilm te maken die hopelijk op een dag in de cinema zal draaien. Of het ooit zover zal komen is nog maar de vraag. Onder het motto wie niet waagt wie niet wint blijf ik aanmodderen naar in mijn ogen de juiste richting. Over richtingen gesproken, deze pagina komt aan zijn einde dus zet ik er een punt achter na deze zin.
 
Alle stijl, taal en grammatica fouten zijn eigendom van de schrijver, de heer R. Oomen, dyslecticus.